Kapat

Engel’siz’ Bir Can Evlat Edinmek

Anasayfa
Kedi Dostlarımız Engel’siz’ Bir Can Evlat Edinmek
engelli-kedi

Yaklaşık iki hafta önce hayatıma katabileceğim en güzel değeri, en güzel canı hayatıma kattım, evlat edindim. Uzun zamandır geçiçi yuvalık yapıyordum ama artık ömürlük yuva olmak istedim ve yine uzun zamandır düşündüğüm üzere önceliği vermemiz gereken, bize muhtaç, sözde engelli fakat aslında hiçbir engeli olmayan bir cana yuvamın, kalbimin kapılarını sonuna kadar açtım.Adına Umut dedim çünkü eminim ben onun umuduydum, o da benim. Sahip olmak isteyeceğim en güzel şey, huzur, gerçek bir umut…

“Umut’u Gördükçe İçim Eriyordu…”

Daha önceki yazılarımda da bahsetmiştim Trabzon Hayvanları Koruma ve Yaşatma Derneği (TRAHAYKO)’ nun gönüllüsüyüm ve sürekli olarak gidip geliyordum. Umut’u gördükçe içim eriyordu aklımda hep yapabilir miyim sorusu vardı. Ve bir gün artık daha fazla düşünmeyip eyleme geçme cesareti, isteği geldi. Umut’un hikayesiyle devam edeceğim: Biri derneğe gelip yaklaşık üç aylık iki tane kedi bırakıyor. İkisinin de gözleri görmüyor hatta gözleri gözükmüyor bile içe doğru gitmiş, dokular erimiş halde. Getiren kişiye annelerinin rahmindeki iltihap sebebiyle bebeklerin böyle doğmuş olabileceği ayrıca muhakkak tedaviye ve kısırlaştırmaya mecbur olduğu aksi halde tüm bebeklerinin bu şekilde hayata geleceği söyleniyor. Fakat anne getirilmiyor. Kardeşi hayata tutunamayıp melek oluyor. Umut’un ise boynunda yaralar çıkıyor gözlerindeki iltihaplar sebebiyle. Veterinerin verdiği ilaç etkisini dernekte gösteremiyor çünkü çok özel bir bakıma ihtiyacı var…

“Karar Vermiştim!”

Karar verdiğim günün ertesinde Umut’u aldım veterinere götürdüm tedavisine başlanıldı, düzelme kaydediyoruz gün geçtikçe, yaraları düzeldi sıra gözlerindeki eriyen dokuları toparlamakta sonrasında gözleri alınacak ve 25 günlük tedavi sonuçlanınca rahat bir nefes alacak artık.

Evet, iki gözü de görmüyor, görmeyecek de fakat gönül gözleri sonuna kadar açık, diğer duyuları mükemmel işliyor ve en özel hissettireni ise kokumla tanıyıp sesimle seviyor, annesi biliyor beni. Görenler veya duyanlar üzülüyor aksine ben hiç üzülmüyorum çünkü onun mutluluğunu görebiliyorum. Tıpkı diğer canlar gibi tuvaletini, yemini, suyunu kendisi bulabiliyor. Saatlerce oyun oynayabiliyor -ki inanın görmediğini unutuyorsunuz oyun oynarken oyuncakları nasıl kovalıyor-. Sarılıp mırıldıyor. Tek isteği sevgi, tıpkı diğer canların da olduğu gibi. Hiçbir eksik yanları yok bunu hisleriniz karşılıklı anlaşabildiğinde farkına varıyorsunuz ve en özel hissettireni de bu size. Nefesi huzur, varlığı mutluluk kokuyor, iyi ki var dedirtiyor.

Lütfen siz de önceliği onlara verin çünkü sokakta hayata tutunma şansları hiç yok…

The following two tabs change content below.

TUĞÇE GÜNER

23 Haziran 1997 tarihinde Trabzon’da doğdu. İlköğretim ve liseyi Trabzon’da tamamladı. Şu an ise Erzurum Atatürk Üniversitesi’nde İngilizce Öğretmenliği okumakta. Hayvanseverlik hayatını anlamlandıran özel bir parça , burada bulunuş amacı da bu sebepten ileri gelmekte. Bu amaca hizmet eden dernek ve federasyonların yanında yer almakta. Trahayko ve Haykonfed gibi. Aynı zamanda Atatürk Üniversitesi Hayvanseverler Kulübü’nün de başkanlığını üstlenmekte…
İlgili Yazı:  Ragamuffin Cinsi Kedi Hakkında Genel Bilgi

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir